-
1 minuo
mĭnŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a. and n. [Sanscr. mi, lessen, change; Gr. minuô, minuthô; cf.: meiôn = minor; Germ. minder, vermindern].I.Act., to make smaller, to lessen, diminish; lit. and trop.A.Lit. (rare and mostly poet.):B.ramaliaque arida tecto Detulit, et minuit,
broke in pieces, Ov. M. 8, 645:ligna,
to chop into small pieces, id. F. 2, 647:portarum objectus,
to dash in pieces, Stat. Th. 10, 526:dentes in limine,
id. ib. 10, 47:sanguinem,
to let blood, Veg. Vet. 1, 16, 2;in the same signif., simply minuere,
id. ib. 1, 22, 1.—Trop., to lessen, diminish, lower, reduce, weaken, abate, restrict (very freq. and class.):II.imperium matris,
Plaut. As. 3, 1, 6:sumptus civitatum,
Cic. Fam. 3, 8, 2:(rem familiarem),
Hor. S. 2, 3, 177:gradum,
Quint. 2, 3, 7:gloriam alicujus,
Cic. Fl. 12, 28:molestias vitae,
id. Fin. 1, 16, 51:cupiditates,
id. ib.:invidiam,
id. Agr. 1, 5, 14:opem,
Caes. B. G. 5, 33:auctoritatem,
id. B. C. 3, 43:minuuntur corporis artus,
grow less, diminish in size, Ov. M. 7, 317:minuuntur corpora siccis,
Plin. 11, 54, 118, § 283:consul alter proelio uno et vulnere suo minutus,
discouraged, Liv. 21, 52, 2 (al. deminutus):suspicionem profectionis,
Cic. Att. 10, 16, 4:controversias,
to settle, put an end to, Caes. B. G. 5, 26:minuenda est haec opinio,
to be refuted, Cic. Off. 1, 22, 72:magistratum, censuram,
to restrict the power of, to limit, Liv. 4, 24:majestatem populi Romani per vim,
to violate, offend against, Cic. Phil. 1, 9, 21:matris imperium,
Plaut. As. 3, 1, 6:religionem,
Nep. Ages. 4, 8:nec tu ea causa minueris Haec quae facis, ne is mutet suam sententiam,
Ter. And. 2, 3, 19:consilium,
to alter, change, id. Hec. 4, 3, 10:condemnationem,
to commute, Gai. Inst. 3, 224; 4, 57.—Neutr., to diminish, grow less:A.minuente aestu,
at the ebbing of the tide, Caes. B. G. 3, 12, 1:minuente lunā,
waning, Pall. 3, 24; Sedul. 1, 243; cf.:crescentis minuentisque sideris species,
Plin. 37, 10, 67, § 181.—Hence, mĭnūtus, a, um, P. a. (diminished; hence), little, small, minute (class.).Lit.: pueri minuti (opp. majores), Varr. ap. Non. 141, 18: id [p. 1148] omnes magni minutique, Plaut. Cist. 2, 1, 45.—Of things:B.litterae,
Plaut. Bacch. 4, 9, 68:minuta ac brevia folia,
Plin. 12, 24, 53, § 111:ossa,
Lucr. 1, 835:opuscula,
Cic. Ac. 2, 38, 120:itinera,
Suet. Aug. 82:aere minuto qualiacumque somnia vendere,
Juv. 6, 546:facies minutae,
miniature portraits, id. 14, 291.— Comp.:minutior ac mage pollens,
Lucr. 4, 318.— Sup.:minutissimis ictibus excarnificatus,
Suet. Vit. 17:res,
little things, trifles, Cic. Clu. 64, 180:res minutissimae et contemptibiles,
Aug. Conf. 10, 35, 4:aves,
Col. 8, 5, 10.—Trop., petty, paltry, insignificant.1.Of persons:2.alii minuti et angusti,
Cic. Fin. 1, 18, 61:philosophi,
id. Div. 1, 30, 62:imperatores,
id. Brut. 73, 256:plebes,
Phaedr. 4, 6, 13.—Of things: canto carmina versibus minutis, Poët. ap. Plin. Ep. 4, 27, 4:(α).genus orationis,
Cic. de Or. 2, 38, 159:minuti est animi voluptas ultio,
Juv. 13, 189.— Hence, subst.: mĭnūtum, i, n., the smallest piece of money, a mite, farthing:novissimum reddere,
Vulg. Luc. 12, 59; cf.:aes minutum,
id. ib. 21, 2.— Plur.The little (opp. longa), Calp. Ecl. 5, 7.—(β).Minutes, points, very small parts, Amm. 20, 3, 2; Gram. Vet. p. 374, 11.—(γ).Comp.:1. A.illa minutiora,
those less important matters, Aur. Vict. Epit. 48, 18.—Hence, adv., in two forms.Lit.:B.sal minute tritus,
Col. 6, 17, 7:minutissime commolere,
id. 12, 28, 1:historia minutissime scripta,
in an extremely small hand, Sen. Ep. 95, 2.—Trop.(α). (β).Minutely, closely, accurately:2.minutius et scrupulosius scrutantur omnia,
Quint. 5, 14, 28.—mĭnūtim, into small pieces, finely, minutely (ante-class. and post-Aug.):B.concidere,
Cato, R. R. 123:scoria minutim fracta,
Plin. 34, 18, 51, § 171; Gell. 17, 8, 2.—With short steps, trippingly:equus ambulans,
Veg. Vet. 1, 56, 39:deambulare,
id. ib. 2, 53, 3. -
2 minutum
mĭnŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a. and n. [Sanscr. mi, lessen, change; Gr. minuô, minuthô; cf.: meiôn = minor; Germ. minder, vermindern].I.Act., to make smaller, to lessen, diminish; lit. and trop.A.Lit. (rare and mostly poet.):B.ramaliaque arida tecto Detulit, et minuit,
broke in pieces, Ov. M. 8, 645:ligna,
to chop into small pieces, id. F. 2, 647:portarum objectus,
to dash in pieces, Stat. Th. 10, 526:dentes in limine,
id. ib. 10, 47:sanguinem,
to let blood, Veg. Vet. 1, 16, 2;in the same signif., simply minuere,
id. ib. 1, 22, 1.—Trop., to lessen, diminish, lower, reduce, weaken, abate, restrict (very freq. and class.):II.imperium matris,
Plaut. As. 3, 1, 6:sumptus civitatum,
Cic. Fam. 3, 8, 2:(rem familiarem),
Hor. S. 2, 3, 177:gradum,
Quint. 2, 3, 7:gloriam alicujus,
Cic. Fl. 12, 28:molestias vitae,
id. Fin. 1, 16, 51:cupiditates,
id. ib.:invidiam,
id. Agr. 1, 5, 14:opem,
Caes. B. G. 5, 33:auctoritatem,
id. B. C. 3, 43:minuuntur corporis artus,
grow less, diminish in size, Ov. M. 7, 317:minuuntur corpora siccis,
Plin. 11, 54, 118, § 283:consul alter proelio uno et vulnere suo minutus,
discouraged, Liv. 21, 52, 2 (al. deminutus):suspicionem profectionis,
Cic. Att. 10, 16, 4:controversias,
to settle, put an end to, Caes. B. G. 5, 26:minuenda est haec opinio,
to be refuted, Cic. Off. 1, 22, 72:magistratum, censuram,
to restrict the power of, to limit, Liv. 4, 24:majestatem populi Romani per vim,
to violate, offend against, Cic. Phil. 1, 9, 21:matris imperium,
Plaut. As. 3, 1, 6:religionem,
Nep. Ages. 4, 8:nec tu ea causa minueris Haec quae facis, ne is mutet suam sententiam,
Ter. And. 2, 3, 19:consilium,
to alter, change, id. Hec. 4, 3, 10:condemnationem,
to commute, Gai. Inst. 3, 224; 4, 57.—Neutr., to diminish, grow less:A.minuente aestu,
at the ebbing of the tide, Caes. B. G. 3, 12, 1:minuente lunā,
waning, Pall. 3, 24; Sedul. 1, 243; cf.:crescentis minuentisque sideris species,
Plin. 37, 10, 67, § 181.—Hence, mĭnūtus, a, um, P. a. (diminished; hence), little, small, minute (class.).Lit.: pueri minuti (opp. majores), Varr. ap. Non. 141, 18: id [p. 1148] omnes magni minutique, Plaut. Cist. 2, 1, 45.—Of things:B.litterae,
Plaut. Bacch. 4, 9, 68:minuta ac brevia folia,
Plin. 12, 24, 53, § 111:ossa,
Lucr. 1, 835:opuscula,
Cic. Ac. 2, 38, 120:itinera,
Suet. Aug. 82:aere minuto qualiacumque somnia vendere,
Juv. 6, 546:facies minutae,
miniature portraits, id. 14, 291.— Comp.:minutior ac mage pollens,
Lucr. 4, 318.— Sup.:minutissimis ictibus excarnificatus,
Suet. Vit. 17:res,
little things, trifles, Cic. Clu. 64, 180:res minutissimae et contemptibiles,
Aug. Conf. 10, 35, 4:aves,
Col. 8, 5, 10.—Trop., petty, paltry, insignificant.1.Of persons:2.alii minuti et angusti,
Cic. Fin. 1, 18, 61:philosophi,
id. Div. 1, 30, 62:imperatores,
id. Brut. 73, 256:plebes,
Phaedr. 4, 6, 13.—Of things: canto carmina versibus minutis, Poët. ap. Plin. Ep. 4, 27, 4:(α).genus orationis,
Cic. de Or. 2, 38, 159:minuti est animi voluptas ultio,
Juv. 13, 189.— Hence, subst.: mĭnūtum, i, n., the smallest piece of money, a mite, farthing:novissimum reddere,
Vulg. Luc. 12, 59; cf.:aes minutum,
id. ib. 21, 2.— Plur.The little (opp. longa), Calp. Ecl. 5, 7.—(β).Minutes, points, very small parts, Amm. 20, 3, 2; Gram. Vet. p. 374, 11.—(γ).Comp.:1. A.illa minutiora,
those less important matters, Aur. Vict. Epit. 48, 18.—Hence, adv., in two forms.Lit.:B.sal minute tritus,
Col. 6, 17, 7:minutissime commolere,
id. 12, 28, 1:historia minutissime scripta,
in an extremely small hand, Sen. Ep. 95, 2.—Trop.(α). (β).Minutely, closely, accurately:2.minutius et scrupulosius scrutantur omnia,
Quint. 5, 14, 28.—mĭnūtim, into small pieces, finely, minutely (ante-class. and post-Aug.):B.concidere,
Cato, R. R. 123:scoria minutim fracta,
Plin. 34, 18, 51, § 171; Gell. 17, 8, 2.—With short steps, trippingly:equus ambulans,
Veg. Vet. 1, 56, 39:deambulare,
id. ib. 2, 53, 3. -
3 minuō
minuō uī, ūtus, ere [3 MAN-], to make small, lessen, diminish, divide into small pieces: Mullum in singula pulmenta, H.: ligna, chop into small pieces, O.: minuendo corpus alebat, by feeding on it, O.— To diminish, ebb: minuente aestu, at ebbtide, Cs.—Fig., to lessen, diminish, lower, reduce, weaken, abate, restrict. Ut aliqua pars laboris minuatur mihi, T.: meum consilium, change, T.: neque cupido Iugurthae minuebatur, S.: (rem familiarem), H.: gloriam Pompei: auctoritatem, Cs.: minuunt ea corporis artūs, grow less, diminish in size, O.: proelio uno et volnere suo minutus, discouraged, L.: controversias, settle, Cs.: minuenda est haec opinio, to be refuted: magistratum, restrict, L.: censuram, limit, L.: maiestatem populi R. per vim, offend against: religionem, N.: ne quid de dignitate generum minuatur.* * *minuere, minui, minutus Vlessen, reduce, diminish, impair, abate -
4 carptim
carptim, adv. [carptus, carpo] (in the ante-Aug. per. very rare; not in Cic.), by pieces, by detached parts, in parts, separately:II.favos congerere in qualum,
Col. 9, 15, 12:res gestas carptim perscribere,
Sall. C. 4, 2 Kritz; cf. Plin. Ep. 6, 22, 2; 8, 4, 7:carptim divisis agris,
into small pieces, Suet. Dom. 9:carptim breviterque perstringi,
Plin. Pan. 25, 1 Schwarz.—Meton.A.At different places or points, on different sides:B.aggredi,
Liv. 44, 41, 7:carptim Poeni pugnavere,
id. 22, 16, 2:superesse,
Suet. Dom. 9.—Opp. to that which happens at once, at different times, at one time and another, now and then:ut ad stipendium petendum convenirent Carthaginem, seu carptim partes, seu universi mallent,
Liv. 28, 25, 10:dimissi carptim ac singuli,
Tac. H. 4, 46:si (corvi) carptim vocem resorbebunt,
at intervals, Plin. 18, 35, 87, § 362. -
5 diminuo
dī-mĭnŭo (or dimmĭnuo), ĕre, v. a., to break into small pieces, to dash to pieces, to break (v. deminuo—rare;II.perh. only ante-class.): qui ego illi speculo dimminuam caput,
Plaut. Most. 1, 3, 109; cf.:caput homini,
id. Men. 2, 2, 30:caput tuum,
Ter. Eun. 4, 7, 33:cerebrum tibi,
id. Ad. 4, 2, 32; Lucr. 1, 614.—To violate, outrage, destroy by outrage:veritates,
Vulg. Psa. 11, 1:de verbis libri,
id. Apoc. 22, 19 (perh. deminuerit is a better reading). -
6 dimminuo
dī-mĭnŭo (or dimmĭnuo), ĕre, v. a., to break into small pieces, to dash to pieces, to break (v. deminuo—rare;II.perh. only ante-class.): qui ego illi speculo dimminuam caput,
Plaut. Most. 1, 3, 109; cf.:caput homini,
id. Men. 2, 2, 30:caput tuum,
Ter. Eun. 4, 7, 33:cerebrum tibi,
id. Ad. 4, 2, 32; Lucr. 1, 614.—To violate, outrage, destroy by outrage:veritates,
Vulg. Psa. 11, 1:de verbis libri,
id. Apoc. 22, 19 (perh. deminuerit is a better reading). -
7 minūtē
minūtē adv. with comp. [minutus], pettily, in a paltry manner: grandia dicere: res minutius tractare.* * *minutius, minutissime ADVin small pieces; in miniature scale; meanly, petty; nicely, w/discrimination -
8 minutim
bit by bit; into small pieces; gradually -
9 contero
con-tĕro, trīvi (rarely conterui, App. M. 8, p. 212, 12; Ven. Fort. C. 6, 4, 33), trītum, 3, v. a., to grind, bruise, pound, to crumble, separate into small pieces.I.Prop. (so freq. in medic. lang.):II.medium scillae cum aquā ad mellis crassitudinem,
Varr. R. R. 2, 7, 8:cornua cervi,
Ov. Med. Fac. 60:horrendis infamia pabula sucis,
id. M. 14, 44:radicem aridam in pulverem,
Plin. 26, 11, 70, § 113:fracta, contrita,
Lucr. 4, 697.—Far more freq. and class. in prose and poetry,Transf., to diminish by rubbing, to waste, destroy (cf.: conficio, consumo, etc.), to rub off, wear out.A.Of material objects:B.latera tua,
Plaut. As. 2, 4, 13:boves et vires agricolarum (followed by conficere),
Lucr. 2, 1161; cf.:conteritur ferrum, silices tenuantur ab usu,
Ov. A. A. 3, 91: superbiter contemptim conterit legiones, Naev. ap. Non. p. 516, 1;humorously imitated: ne nos tam contemptim conteras,
treat contemptuously, Plaut. Poen. 3, 1, 34; and:conteris Tu tuā me oratione, mulier,
you wear me out, id. Cist. 2, 3, 65 (cf. B. 1. b. infra):corpora ipsa ac manus silvis ac paludibus emuniendis inter verbera ac contumelias conterunt,
Tac. Agr. 31:heri in tergo meo Tris facile corios contrivisti bubulos,
Plaut. Poen. 1, 1, 11:Viam Sacram,
to tread upon frequently, Prop. 2 (3), 23, 15: Paideian Kurou legendo, i. e. to wear out with reading, Cic. Fam. 9, 25, 1:supellectilem pluribus et diversis officiis,
to wear out by use, Quint. 2, 4, 29.—In mal. part.:aliquas indigno quaestu, i. e. prostituere,
Plaut. Rud. 3, 4, 44; cf.tero.—Prov.: is vel Herculi conterere quaestum possiet,
squander the greatest possible fortune, Plaut. Most. 4, 2, 68 Lorenz ad loc.—Of immaterial objects.1.Most freq. (like the simple verb) of time, to waste, consume, spend, pass, employ, in a good and bad sense (cf. Sall. C. 4, 1 Kritz); constr. with in and abl. or the abl. only, with dum, or absol.(α).With in:(β).aetatem in pistrino,
Plaut. Bacch. 4, 6, 11:vitam atque aetatem meam in quaerendo,
Ter. Ad. 5, 4, 15:aetatem in litibus,
Cic. Leg. 1, 20, 53:omne otiosum tempus in studiis,
id. Lael. 27, 104:diem in eā arte,
Prop. 2, 1, 46.—With abl.:* (γ).totum hunc diem cursando atque ambulando,
Ter. Hec. 5, 3, 17:majorem aevi partem somno,
Lucr. 3, 1047:tempora spectaculis, etc.,
Quint. 1, 12, 18:diei brevitatem conviviis, longitudinem noctis stupris et flagitiis,
Cic. Verr. 2, 5, 10, § 26:bonum otium socordiā atque desidiā,
Sall. C. 4, 1.—With dum:(δ).contrivi diem, Dum asto, etc.,
Plaut. Cas. 3, 3, 4.—Absol.:b.vitae modum,
Prop. 1, 7, 9.—Transf. to the person:2.se, ut Plato, in musicis, geometriā, etc.,
Cic. Fin. 1, 21, 72; cf.in medial form: cum in causis et in negotiis et in foro conteramur,
id. de Or. 1, 58, 249; id. Caecin. 5, 14.—In gen.:b.operam,
Plaut. Most. 3, 1, 54; cf.:operam frustra,
Ter. Phorm. 1, 4, 31:quae sunt horum temporum,
to exhaust, Cic. Att. 9, 4, 1.—Trop.:ejus omnis gravissimas injurias quasi voluntariā oblivione,
to obliterate from the memory, Cic. Fam. 1, 9, 20: quam (dignitatem virtutis) reliquā ex collatione, facile est conterere atque contemnere, to tread under foot by comparison (opp. in caelum efferre), id. Tusc. 5, 30, 85.—Hence, contrītus, a, um, P. a., worn out, trite, common (mostly in Cic.):proverbium vetustate,
Cic. Fin. 2, 16, 52:praecepta (connected with communia),
id. de Or. 1, 31, 138:contritum et contemptum praemium,
id. Sest. 40, 86. -
10 frio
frĭo, āvi, ātum, 1, v. a., to rub, break or crumble into small pieces:terra, quae facile frietur,
Varr. R. R. 1, 9, 7:glaebis terrarum saepe friatis,
Lucr. 1, 888:ut inter se tritum tarde frietur,
Plin. 12, 19, 42, § 92; 34, 12, 29, § 117:ut gemma in micas frietur,
id. 12, 14, 32, § 65:friatum amomum,
id. 12, 13, 28, § 49. -
11 frustillatim
frustillātim, adv. [frustillum], in small pieces, in little bits (ante-class.):nisi mihi virgo redditur, Jam ego te faciam ut hic formicae frustillatim differant,
Plaut. Curc. 4, 4, 20; Poët. ap. Non. 112, 8. -
12 frustulentus
frustŭlentus, a, um, adj. [frustum], full of small pieces:aqua,
i. e. filled with crumbs, Plaut. Curc. 2, 3, 34. -
13 ramenta
rāmenta, ōrum, n.; less freq. in sing., rāmentum, i, n. (collat. form rāmen-ta, ae, f., Plaut. Bacch. 3, 4, 15; 3, 4, 23; id. Rud. 4, 3, 77) [rado].I.Lit., what is grated, shaved, or rubbed off; scrapings, shavings, chips, etc. (larger than scobes), Col. 4, 29, 16; id. Arb. 8, 4:* II.uvas scobe ramentisve abietis, populi, fraxini servare,
Plin. 15, 17, 18, § 67:ferri,
scales struck off by the hammer, Lucr. 6, 1044:auri,
Plin. 33, 3, 19, § 62:ligni,
id. 24, 2, 2, § 6; 24, 5, 10, § 16:lapidis specularis,
id. 36, 22, 45, § 162:ramento e cornibus,
id. 21, 2, 3, § 5:ramenta fluminum,
what rivers throw up on their banks, grains of sand, id. 33, 4, 21, § 66:sulphuratum,
a sulphur-match, Mart. 10, 3.—Transf., bits, morsels, small pieces, in gen.:patri omne (aurum) cum ramento reddidi,
each and every, Plaut. Bacch. 4, 4, 29. -
14 ramentosus
rāmentōsus, a, um, adj. [ramentum], full of little bits, full of small pieces (late Lat.), Cael. Aur. Tard. 4, 3. -
15 frango
frango, frēgi, fractum, 3, v. a. [root in Gr. FPAT, rhêgnumi, rhêgma, rhôgaleos; Goth. Brikkan; Irish brissim; Germ. brechen; Engl. break; but cf. Fick, Vergl. Wörterb. p. 182, and v. the letter F], to break, break in pieces, dash to pieces, shiver, break in two (cf.: rumpo, diffringo).I.Lit.: hastas frangit quatitque, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 435 ed. Vahl.); cf.: aes sonit, franguntur hastae, id. Fragm. ap. Non. 504, 33 (Trag. v. 213 ed. Vahl.): fraxinus frangitur atque abies consternitur alta, is broken, felled, id. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 195 ed. Vahl.):B.simulacra,
Lucr. 6, 419:milvo est quoddam bellum quasi naturale cum corvo: ergo alter alterius ubicumque nactus est ova, frangit,
Cic. N. D. 2, 49, 125:anulus aureus fractus et comminatus est,
id. Verr. 2, 4, 25, § 56:compluribus navibus fractis,
dashed to pieces, Caes. B. G. 4, 29, 3:naves,
Hor. A. P. 20:navem is fregit apud Andrum insulam,
Ter. And. 1, 3, 17; cf. Auct. Her. 4, 44, 57:domus fracta conjectu lapidum,
Cic. Att. 4, 3, 2:janua frangatur, latret canis,
Hor. S. 1, 2, 128:patinam,
id. ib. 2, 8, 72:lagenam,
id. ib. 81:crystallina,
Mart. 14, 111:aulas in caput,
Plaut. Capt. 1, 1, 21:corpora ad saxum,
Verg. A. 3, 625:vindices rerum capitalium laqueo gulam fregere,
broke his neck, strangled him, Sall. C. 55, 5:cervices civium Romanorum in carcere,
Cic. Verr. 2, 5, 57, § 147; id. Vatin. 11, 26:senile guttur parentis impiā manu,
Hor. Epod. 3, 2:cerebrum,
Verg. A. 5, 413:brachium,
Cic. de Or. 2, 62, 253; cf.coxam,
Plin. Ep. 2, 1, 5:crus,
Hor. Ep. 1, 17, 59:crura,
Cic. Phil. 13, 12, 27; Suet. Aug. 67; id. Tib. 44; Vulg. Johan. 19, 31:cornu in arbore,
Ov. F. 5, 121:non ego te, tigris ut aspera Gaetulusve leo, frangere persequor,
to tear in pieces, Hor. C. 1, 23, 10; cf.:indomitos ut cum Massyla per arva Armenti reges magno leo fregit hiatu, etc.,
Stat. Th. 11, 28; Val. Fl. 2, 458; Plin. 8, 40, 61, § 150:nubes in montem actae non franguntur, sed circumfunduntur,
Sen. Q. N. 2, 28, 2.—Transf., in gen., to break up small, to grind, bruise, crush (freq. since the Aug. per.):II.glebam bidentibus,
Verg. G. 2, 400;glebas,
id. ib. 3, 161:fruges robore saxi,
Lucr. 1, 882:farra saxo,
Val. Fl. 2, 448:hordeum molis,
Plin. 18, 7, 14, § 72:granum dentibus,
id. 18, 24, 54, § 196:fabam,
id. 19, 3, 15, § 40:glandem (sues),
Verg. G. 2, 72:testes homini,
Plin. 11, 49, 110, § 263:toros,
to press, throw one's self upon, Mart. 2, 59, 3; 4, 8, 6: comam in gradus, to twist, braid, Quint. 1, 6, 44:mare montis ad ejus Radices frangit fluctus,
breaks, Lucr. 6, 695; cf.:quam (fortunam) existimo levem et imbecillam ab animo firmo et gravi tamquam fluctum a saxo frangi oportere,
Cic. Fam. 9, 16, 6:fluctus (scopulus),
Luc. 6, 266:undam,
Ov. F. 4, 282:aquas,
Quint. 9, 4, 7:amnem nando,
Luc. 8, 374; cf. Sil. 3, 457; 8, 555:iter,
i. e. turn off from it, Stat. Th. 12, 232.Trop., to break down, subdue, weaken, diminish, violate; to soften, move, touch:quem (Viriathum) C. Laelius praetor ita fregit et comminuit ferocitatemque ejus ita repressit, ut, etc.,
broke down, subdued, Cic. Off. 2, 11 fin.; cf.:fractam illam et debilitatam vim suam, etc.,
id. Fam. 1, 9, 2:quem series immensa laborum fregerit,
Ov. H. 9, 6:nationes frangere domareque,
Cic. Prov. Cons. 13, 33:proeliis calamitatibusque fracti,
Caes. B. G. 1, 31, 7:victi sumus igitur, aut, si vinci dignitas non potest, fracti certe et abjecti,
Cic. Fam. 4, 7, 2:te ut ulla res frangat?
would break, shake thy resolution, id. Cat. 1, 9, 22; cf.:frangi metu, cupiditate,
id. Off. 1, 20, 68:fractus ac debilitatus metu,
id. de Or. 1, 26, 121:flecti animo atque frangi,
id. Sull. 6, 18:frangi animo,
id. Phil. 2, 15, 37:dolore,
id. Fin. 2, 29, 95:misericordiā,
id. Att. 7, 12, 3:pudore,
id. Tusc. 2, 21, 48 et simil.; cf.also: aliquem auctoritate,
id. ib. 1, 21 fin.:aliquem patientiā,
id. Brut. 25, 95: quae (vis) summas frangit infirmatque opes, Poët. ap. Cic. Rab. Post. 10, 28:debilitatur ac frangitur eloquentia,
Tac. Dial. 39:mollis illa educatio, quam indulgentiam vocamus, nervos omnes et mentis et corporis frangit,
Quint. 1, 2, 6:frangitur vox,
id. 11, 3, 20; cf. id. 12, 11, 2:vox Auditur fractos sonitus imitata tubarum,
Verg. G. 4, 72:et illa (littera), quae est sexta nostrarum (i. e. F) quoties aliquam consonantem frangit, ut in hoc ipso frangit, multo fit horridior,
i. e. weakens, Quint. 12, 10, 29 Spald. (v. the passage in its connection); cf. id. 1, 4, 11:primum divisit ineleganter: duo enim genera quae erant, fecit tria: hoc est non dividere, sed frangere,
Cic. Fin. 2, 9, 26; cf.:frangas citius quam corrigas, quae in pravum induruerunt,
Quint. 1, 3, 12:bellum proeliis frangere,
Cic. Prov. Cons. 13, 32:dignitatem,
id. Fam. 9, 16, 6:hunc (pedum dolorem) abstinentiā, sanctitate vicit et fregit,
Plin. Ep. 1, 12, 5:ut equorum cursum delicati minutis passibus frangunt,
Quint. 9, 4, 113:animos frangi et debilitari molestiā,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 1, § 2:ingenium (mala),
Ov. Tr. 3, 14, 33:sublimia pectora (Venus et vinum),
id. F. 1, 301:ego unus contudi et fregi exsultantis praedonis audaciam,
Cic. Phil. 13, 13 fin.; cf. id. Fragm. ap. Non. 301, 8 (id. Rep. 3, 36 ed. Mos.):furorem et petulantiam alicujus,
id. Pis. 14, 31:libidines,
id. Leg. 3, 13, 31:odium iramque (risus),
Quint. 6, 3, 9:impetum cogitationis (membranae),
id. 10, 3, 31:consilium alicujus,
Cic. Fam. 4, 4, 4; cf.:sententiam alicujus,
id. ib. 1, 4, 1:foedus,
id. Pis. 12, 28; id. Scaur. 42:fidem,
id. Rosc. Com. 6, 16:jura pudicitiae,
Prop. 4 (5), 5, 28:mandata,
Hor. Ep. 1, 13, 19:fas,
Grat. Cyneg. 451:morantem diem mero (= breviorem reddere),
to shorten, Hor. C. 2, 7, 6:vina,
i. e. to weaken, dilute, Mart. 14, 103; Plin. 14, 22, 28, § 138:cum frangerem jam ipse me cogeremque illa ferre toleranter,
Cic. Fam. 4, 6, 2:nec animus tantis se laboribus frangeret, neque, etc.,
id. Arch. 11, 29:ante quam calores aut frigora se fregerunt,
diminished, abated, Varr. R. R. 2, 2, 18; cf.:Scaevola paulum quiescet, dum se calor frangat,
Cic. de Or. 1, 62, 265:fracti aestus et nondum orta frigora,
Cels. 7, 7, 4 fin.; cf.:fluctus se frangit,
Sen. Med. 392:glacies se frangit,
id. Q. N. 4, 5, 4.—Hence, fractus, a, um, P. a., weakened, weak, feeble, faint:jamque adeo fracta est aetas effetaque tellus Vix animalia parva creat,
Lucr. 2, 1151:quod me audis fractiorem esse animo,
i. e. more disheartened, less courageous, Cic. Att. 11, 12, 4; cf.:spes amplificandae fortunae fractior,
id. Lael. 16, 59:in compositione fractus,
powerless, feeble, Quint. 12, 10, 12; cf.:quid est tam fractum, tam minutum, tam in ipsa concinnitate puerile?
Cic. Brut. 83, 287; and:corruptum et omnibus vitiis fractum dicendi genus,
Quint. 10, 1, 125: corrupta oratio maxime comprehensione obscura, compositione fracta consistit, id. [p. 777] 8, 3, 57:effeminata et fracta impudicis modis (musice),
id. 1, 10, 31. -
16 comminuo
com-mĭnŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a., to make small, either by breaking into many small parts, or by removing parts from the whole (class. in prose and poetry).I.To separate into small parts, to break or crumble to pieces, to crush, split, etc.: saxo cere comminuit brum, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 1, 412 (Ann. v. 586 Vahl.):II.fores et postes securibus,
Plaut. Bacch. 5, 1, 31:ossa atque artua illo scipione,
id. Men. 5, 2, 103:tibi caput,
id. Rud. 4, 4, 74:illi statuam... deturbant, affligunt, comminuunt, dissipant,
Cic. Pis. 38, 93:scalas,
Sall. J. 60, 7:anulum,
Cic. Verr. 2, 4, 25, § 56:lapidem,
Plin. 2, 103, 106, § 233:vitrea,
Stat. S. 1, 6, 73:fabas molis,
Ov. Med. Fac. 72:vasa crystallina,
Petr. 64.—Also of medicines:calculos,
Plin. 20, 4, 13, § 23.—Fig.: diem articulatim, i.e. to divide into hours, Plaut. ap. Gell. 3, 3, 5.—To lessen, diminish.A.Lit. (very rare): argenti pondus et auri, * Hor. S. 1, 1, 43:2.opes civitatis,
Cic. Verr. 2, 5, 37, § 98:regni opes,
Sall. J. 62, 1.—Transf. to persons:B.re familiari comminuti sumus,
Cic. Att. 4, 3, 6.—Trop. (freq.), to weaken, impair, enervate:2.nullum esse officium tam sanctum atque solenne, quod non avaritia comminuere atque violare soleat,
Cic. Quint. 8, 26:ingenia,
Quint. 1, 7, 33; cf.:ingenii vires,
Ov. P. 3, 3, 34;and, animum,
Plin. Ep. 9, 2, 1.—Transf. to persons:Viriathus, quem C. Laelius praetor fregit et comminuit,
Cic. Off. 2, 11, 40;so of enemies,
Flor. 1, 3, 3; 2, 6, 28:nec te natalis origo Comminuit (i. e. animum tuum),
Ov. M. 12, 472:lacrimis comminuēre meis, i.e. vinceris, commoveberis,
id. H. 3, 134. -
17 capreolus
căprĕŏlus, i, m. [as if from capreus, caprea].I. II.Transf., named from the form of their horns,A.An implement with two prongs for cutting up weeds, a weeding-hoe, Col. 11, 3, 46.—B.In plur.:C.capreoli, in mechanics,
short pieces of timber inclining to each other, which support something, supports, props, stays, Vitr. 4, 2; 5, 1; 10, 15; 10, 20; 10, 21; Caes. B. C. 2, 10; Isid. Orig. 17, 5, 11.—Of vines, the small tendrils which support the branches, Col. 1, 31, 4; Paul. ex Fest. p. 57 Müll.; Plin. 17, 23, 35, § 208. -
18 particulatio
partĭcŭlātĭo, ōnis, f. [particulo], a dividing into small parts or pieces (postclass.), Mart. Cap. 9, § 953. -
19 Quadra
1.quā̆dra, ae, f., a square.I.In gen.: qui locus gradibus in quadram formatus est, Fest. s. v. Romanam, p. 262 Müll.—II.In partic.A.In arch.1.The lowest and largest member of the base of a pedestal, the foundation-stone, socle, plinth, Vitr. 3, 3.—2. B.A table to eat from, a dining-table (as these were usually square; cf. Varr. L. L. 5, § 118 Müll.):C.patulis nec parcere quadris, of the pieces of bread used as plates,
Verg. A. 7, 115.— Hence, alienā vivere quadrā, to live from another ' s table (as a parasite), Juv. 5, 2. —A (square) bit, piece, morsel:2.et mihi dividuo findetur munere quadra,
Hor. Ep. 1, 17, 49:casei,
Mart. 12, 32, 18:placentae,
id. 6, 75, 1; 9, 92, 18:panis,
Sen. Ben. 4, 29, 2.Quā̆dra, ae, m., a Roman surname, e. g. Hostius Quadratus, Sen. Q. N. 1, 16, 1. -
20 quadra
1.quā̆dra, ae, f., a square.I.In gen.: qui locus gradibus in quadram formatus est, Fest. s. v. Romanam, p. 262 Müll.—II.In partic.A.In arch.1.The lowest and largest member of the base of a pedestal, the foundation-stone, socle, plinth, Vitr. 3, 3.—2. B.A table to eat from, a dining-table (as these were usually square; cf. Varr. L. L. 5, § 118 Müll.):C.patulis nec parcere quadris, of the pieces of bread used as plates,
Verg. A. 7, 115.— Hence, alienā vivere quadrā, to live from another ' s table (as a parasite), Juv. 5, 2. —A (square) bit, piece, morsel:2.et mihi dividuo findetur munere quadra,
Hor. Ep. 1, 17, 49:casei,
Mart. 12, 32, 18:placentae,
id. 6, 75, 1; 9, 92, 18:panis,
Sen. Ben. 4, 29, 2.Quā̆dra, ae, m., a Roman surname, e. g. Hostius Quadratus, Sen. Q. N. 1, 16, 1.
См. также в других словарях:
Small Pieces Loosely Joined — Small Pieces Loosely Joined: A Unified Theory of the Web is a book by David Weinberger published by Perseus Publishing in 2002 (ISBN 0 7382 0543 5). The book s central premise is that the world wide web has significantly altered humanity s… … Wikipedia
Lisp in Small Pieces — (Cambridge University Press; New Ed edition (December 4, 2003) ISBN 0521545668) is a book by Christian Queinnec on Lisp, Scheme and other related dialects, their interpretation, semantics, and compilation and contains code for 11 interpreters and … Wikipedia
small — [smôl] adj. [ME smal, narrow, slender < OE smæl, akin to Ger schmal, narrow < IE base * (s)mēlo , smaller animal: see MAL ] 1. little in size, esp. when compared with others of the same kind; not large or big; limited in size 2. a) little… … English World dictionary
small — ► ADJECTIVE 1) of less than normal or usual size. 2) not great in amount, number, strength, or power. 3) not fully grown or developed; young. 4) insignificant; unimportant. 5) (of a business or its owner) operating on a modest scale. ► NOUN… … English terms dictionary
small-coal — smallˈ coal noun Coal in small pieces • • • Main Entry: ↑small … Useful english dictionary
small — adj., n., & adv. adj. 1 not large or big. 2 slender; thin. 3 not great in importance, amount, number, strength, or power. 4 not much; trifling (a small token; paid small attention). 5 insignificant; unimportant (a small matter; from small… … Useful english dictionary
Small shelly fauna — The small shelly fauna or small shelly fossils, abbreviated to SSF, are mineralized fossils, many only a few millimetres long, with a nearly continuous record from the latest stages of the Ediacaran to the end of the Early Cambrian period. They… … Wikipedia
small — smallness, n. /smawl/, adj., smaller, smallest, adv., smaller, smallest, n. adj. 1. of limited size; of comparatively restricted dimensions; not big; little: a small box. 2. slender, thin, or narrow: a small waist. 3. not large as compared with… … Universalium
small — [[t]smɔl[/t]] adj. and adv. er, est, n. 1) of limited size; not big; little: a small box[/ex] 2) slender or narrow: a small waist[/ex] 3) not large as compared with others of the same kind: a small elephant[/ex] 4) pri (of an alphabetical letter) … From formal English to slang
small — I. adjective Etymology: Middle English smal, from Old English smæl; akin to Old High German smal small, Greek mēlon small domestic animal Date: before 12th century 1. a. having comparatively little size or slight dimensions b. lowercase 2. a.… … New Collegiate Dictionary
small — /smɔl / (say smawl) adjective 1. of limited size; of comparatively restricted dimensions; not big; little. 2. slender, thin, or narrow. 3. not large, as compared with other things of the same kind. 4. not great in amount, degree, extent, duration …